Azteka futbol-zelaiak hartuko du estreinakoa, eta Argentinak berriro loria nahi du, baina txapeldungaien zerrenda luzea da

Azteka futbol-zelaia hirugarren aldiz bihurtuko da futbolaren agertoki nagusi ostegun honetan, adimen artifizialaren garaiko lehen Munduko Koparen egoitza gisa. Ekainaren 11ko eguerdia pasata, Azteka, Mexiko Hiriaren hegoaldean kokatua, hiru txapelketaren partidak hartzen dituen lehen futbol-zelaia izango da. Dagoeneko 1970ean Peleren Brasilek eta 1986an Diego Armando Maradonaren Argentinak jokatutakoen etxea izan zen. Oraingoan, eraberrituta, azken belaunaldiko soropilarekin, audio eta argi modernoekin, Mexiko eta Hegoafrika neurtuko dituen inaugurazio partida hartuko du.

Hala ere, AEBko NFLren tenplu erraldoiak izango dira protagonista Munduko Txapelketa honetan. Bertako hamaika estadiok hartuko dute txapelketaren zatirik handiena, finalerdiak eta New Yorkeko MetLife Stadiumeko finala barne. Hamaika ‘futbol-zelai’ horiek txapelketako 104 partidetatik 78 hartuko dituzte. Hamaika esparru horietako bakar batek ere ez du errepikatzen Brasilek Los Angeleseko Rose Bowl ikonikoan irabazi zuen 1994ko Munduko Txapelketatik. Gehienak orduan ez baitziren existitzen. Guztiek 70.000 ikusle edo gehiagoko edukiera dute.

Kanadak isilean helduko dio Munduko Txapelketari, AEBren protagonismo politiko, komertzial eta mediatikotik urrun, eta Mexikon futbolak duen herri oihartzunetik distantzia makalera. Munduko bigarren herrialderik handiena gizonezkoen Munduko Kopa baten anfitrioia izango da lehen aldiz, baina zalaparta handirik atera gabe egingo du. 104 neurketetatik 13 soilik hartuko ditu Kanadak: zazpi Vancouverren eta sei Toronton. Kanadako bi hirietako batek ere ez du final-laurdenetako norgehiagokarik jasoko.

Kirol arloari dagokionez, Munduko Koparen XXIII. edizioak historia egingo du, aurrenekoz hiru herrialdek, AEBk, Mexikok eta Kanadak antolatzen baitute, eta 48 selekzio eta beste hainbeste entrenatzailerekin lehiatuko direlako. Prestatzaile horien artean Didier Deschamps da ibilbiderik luzeena duena txapelketa honetan, 2012ko uztailetik baita Frantziako hautatzailea. Lionel Scaloni tituluaren defendatzailea ere protagonista izango da, Marcelo Bielsa eta Javier Aguirre bezalako figurak batuko zaizkie. Azken biak 2002an, Hego Korean eta Japonian, estreinatu ziren Munduko Txapelketan.

16 multzo

Ez Mexiko, ez Korea, ez Txekiar Errepublika, ezta Hegoafrika ere, ez dira agertzen munduko txapeldun izan diren zortzi herrialdeen artean, eta FIFAren sailkapenean hamabigarren postuaren azpitik daude. Bere jarraitzaileak eta itsasoaren gaineko altuera alde izango dituen arren, Mexikoko selekzioak bere futbolik onena jokatu beharko du A Multzoan lehen postuan sailkatu nahi bada.

B Multzoa lehen faseko orekatuenetako bat bezala agertzen da paper gainean, bere etxean, zaleen babesarekin, jokatuko duen Kanada batekin, txapelketa handietan lehiatzera ohituta dagoen Suitza batekin, munduko erakusleihora itzuliko den Bosnia-Herzegovina batekin eta 2022an anfitrioi gisa debutatu ondoren bere burua aldarrikatu nahi duen Qatar batekin. Julen Lopetegi entrenatzaile asteasuarrak zuzenduko du Qatar.

Brasil eta Maroko dira C Multzoko faborito nagusiak. Eskozia lehiakor bat eta mende erdi baino gehiago geroago txapelketaren azken fasera itzuliko den Haiti izango dituzte aurkari.

Paraguai eta Ameriketako Estatu Batuak izan beharko lirateke D Multzo irekiaren buru. Europako erraldoirik gabe, paraguaitarrek pronostikoak hautsi nahi dituzte anfitrioien aurrean. Bidean Tunisia eta Australia topatuko dituzte, ezustekoren bat gertatzeko aukera handiekin.

E Multzoak, Ekuadorri egokitu zaiona, Alemania bezalako erraldoi historiko bat, Curaçao bezalako debutari bat (txapelketara iritsi den herrialderik txikiena) eta Boli Kosta zail bat biltzen ditu, defentsan sendotasun handia eta kontraerasoan arriskua uztartzen dituena. Teorian, Alemania da faborito nagusia, baina ez da ahaztu behar Mannschaftek bi munduko txapelketa eman dituela multzoen fasea gainditu ezinik.

Herbehereetako selekzioaren saiakera berriak, orain Ronald Koemanen zuzendaritzapean, lehen fase zail bati aurre egin beharko dio F Multzoan, non talde japoniarrari eta beste bi aurkari zaili aurre egin beharko dien, Suediari eta Tunisiari, horiek ere final-hamaseirenetan postu bat lortzeko prest.

Munduko txapeldunorde hirukoitza (1974, 78 eta 2010), Herbehereak multzoen fasea gainditu du beti 1974tik (8), parte hartu duen aldi guztietan, baina beti falta izan zaio azken pausoa garaikur preziatua irabazteko.

Bestalde, Irango selekzioak aurkari geopolitiko handienaren etxean heldu beharko dio txapelketari. Honezkero, txapelketan bere presentzia zapuztearekin mehatxatu duten zigor latzei aurre egin behar izan die. Iran presiopean iritsi da hitzordu honetara, bai zelaitik kanpo, bai zelai barruan. 

Apustu etxeen arabera, Egipto, Belgika eta Zeelanda Berriarekin batera lehiatuko da G Multzoko bigarren postuagatik. Amir Ghalenoei hautatzailearen taldeak eszeptizismoa sailkapen historikoa bihurtu nahi du.

H Multzoak Espainia, Europako egungo txapelduna, du lehen postuan sailkatzeko faborito nagusia; Uruguaik ere multzoen langa gainditu beharko luke, baina zalantzak ditu Marcelo Bielsa hautatzailearen inguruan; Saudi Arabiak bere emaitzarik onena errepikatzea espero du, eta Cabo Verde hasiberria ilusioz gainezka dator.

I Multzoa, txapelketako FIFA rankingean mailarik onena duena, hasierako azterketa zaila izango da Frantziarentzat, frantziarrek Kylian Mbapperen eskutik azken partidara iristea espero baitute. Didier Deschamps hautatzailearentzat azken Munduko Txapelketa izango da hau.

Frantziak, egungo munduko txapeldunordeak eta Errusian, 2018an, lortutako tronua berreskuratzeko hautagaiak, faborito izaera berretsi nahi du txapelketaren multzorik zailenean, non Norvegiak eta Senegalek ezustekoa eman dezaketen eta Irakek biktimarik egokiena ematen duen, nahiz eta azken lagunartekoan Espainiaren kontra bana berdintzeko gai izan.

Era berean, Argentinak tituluaren defentsari ekingo dio J Multzoko faborito nagusi bezala. Austria, Aljeria eta Jordania ere bertan izango dira. Lehenengo bi sailkatuak H Multzoko oilarrekin gurutzatuko dira final-hamaseirenetan: teorian Espainia eta Uruguai.

Zalantzarik gabe, Lionel Scalonik zuzentzen duen taldearen arreta gunea Lionel Andres Messi izango da, 2022an Lusaileko zerura garaikurra altxatu zuena. Miamiko Interreko jokalariak zortzi aldiz irabazi du Urrezko Baloia, eta eskarmentu handiko jokalariak izango ditu aldamenen. Jokalari horiei, beste behin, talentudun gazteak gehituko zaizkie.

Argentinak duela 36 urte ihes egin zion balentria lortzeko aukera du: elkarren segidako bi munduko kopa irabaztea, Italiak (1934 eta 1938) eta Brasilek (1958 eta 1962) bakarrik lortu dutena. Hori lortuz gero, sei hamarkada baino gehiagoko joera historikoa hautsiko luke, eta munduko lau txapelketa irabazi dituzten herrialdeen taldean sartuko litzateke, Brasilek baino bat gutxiago.

K Multzoko faboritoa Portugaleko selekzioa da, baina Kolonbia indartsuak helburu bera du, eta, ezustekoak emateko itxaropen handiarekin, konplexurik gabe jokatuko duten beste bi herrialde: Uzbekistan debutaria eta Kongoko Errepublika Demokratikoa.

Partidetatik haratago, kamerek Cristiano Ronaldo portugaldarra bilatuko dutela dirudi, 41 urterekin bere ibilbideko seigarren eta azken Munduko Txapelketa jokatuko baitu, txapeldun izateko gogo biziarekin.

Azkenik, Ingalaterra eta Kroazia dira L Multzoko faboritoak, baina adi egon beharko dute Antoine Semenyoren eta Iñaki Williamsen Ghana arriskutsuari, eta Panamaren ilusioari, bere historiako bigarren Munduko Kopa jokatuko baitu, Thomas Christiansen entrenatzailearen aginduetara.